• Laurent Blanc
  Blanc was de afgelopen seizoenen actief als manager van het Franse nationale elftal en Paris Saint-Germain. Voordat hij aan zijn managerscarrière startte wist hij in allerlei competities hoge ogen te gooien. Ook in Frankrijk was de verdediger een gevierd speler. Met bijna 300 wedstrijden voor Montpellier is hij een levende legende aan de Côte d'Azur. Ook kwam hij uit voor topclubs als FC Barcelona, Internazionale en Manchester United. Als international van Frankrijk won hij in 1998 het Wereldkampioenschap en twee jaar later voegde hij ook nog het Europees Kampioenschap aan zijn palmares toe.

• Zinedine Zidane (foto: ph.FAB / Shutterstock.com)
  Iconisch zijn de beelden van Zidane tijdens de finale van het Wereldkampioenschap van 2006. Na een woordenwisseling met de Italiaan Marco Materazzi deelt de Fransman zijn tegenstander een kopstoot uit. Materazzi stort ter aarde; voor Zidane volgt een rode kaart. Een slechter afscheid van het leven als profvoetballer had hij zich niet kunnen indenken. Toch mag hij alles behalve klagen over zijn verdiensten. Voor zowel Juventus, Real Madrid als Bordeaux speelde hij meer dan 100 duels. Ook als international kwam hij tot 108 duels. In 1998 werden zijn persoonlijke verdiensten geëerd met een Gouden Bal.

• Michel Platini
  Voor de jongeren onder ons is hij vooral bekend van het computerspelletje FIFA en vanwege zijn werkzaamheden voor de UEFA. Inmiddels is de naam van Michel Platini vooral verbonden aan corruptie binnen de UEFA en FIFA. Voor dit alles was hij een zeer begenadigd voetballer. Hij werd zelfs gezien als een van de beste voetballers aller tijde. Met Juventus, Saint-Étienne en AS Nancy wist hij telkens weer te overtuigen. Platini won drie keer de Gouden Bal. Met het Franse nationale elftal werd hij in 1984 Europees kampioen. Hoewel Platini zijn naam wat heeft beschadigd, wordt hij nog altijd aanbeden in heel Frankrijk vanwege de voetbalkunsten die hij in het verleden liet zien.

• Raymond Kopa
  Kopa of zoals zijn achternaam voluit werd geschreven Kopaszewski, is geboren in een Pools immigrantengezin. Kopa werkte vanaf zijn veertiende net als zijn vader en broer in de kolenmijnen, daarbij verloor hij een vinger. Kopa vond zijn heil in het spelen van voetbal. Hij bleek aanleg te hebben voor het spelletje. Op 17-jarige leeftijd debuteerde hij in het profvoetbal bij Angers in Ligue 2. Het duurde twee jaar voor Stade Reims hem oppikte. Met de club uit Reims werd hij tweemaal landskampioen alvorens hij vertrok naar het grote Real Madrid met onder meer Ferenc Puskás in de gelederen. Na drie seizoenen in Madrid besloot hij terug te keren bij Stade Reims, waar hij nog 8 seizoenen zou spelen tot het einde van zijn carrière.

• Nog vele anderen
  De Franse competitie kent vele spelers die tijdens en na hun carrière als legendes worden gezien. De vier hierboven zijn enkel een greep uit een groep met onder meer sterren als Thierry Henry, Youri Djorkaeff, Didier Deschamps, Jean-Pierre Papin en Just Fontaine. Ook de komende jaren zullen er ongetwijfeld weer nieuwe wereldsterren opstaan in de Ligue 1. Het is alleen al interessant om te zien hoe ver groeibriljanten als Bradley Barcola en Ethan Mbappé nog zullen doorontwikkelen.

In juli 1930 werd er gestemd over de professionalisering van het Franse voetbal. Uiteindelijk werd er met 182 stemmen voor en 20 tegen de doorslag gegeven. Daarmee was het professionele voetbal in Frankrijk een feit. Vanaf het seizoen 1932-1933 ging er een nieuwe competitie van start. Er werden 20 teams opgedeeld in twee groepen van 10 clubs. De drie laagst teams geplaatste van elke groep degradeerde naar de tweede divisie, de winnaars van beide groepen stonden tegenover elkaar in de finale. De eerste finale werd in mei 1933 gewonnen door Olympique Lillois. Inmiddels is Lillois gefuseerd met SC Fives tot Lille OSC.

Het Franse voetbal werd tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Franse regering in samenspraak met de Ligue de Football Professional stilgelegd. Hoewel de nationale competitie stil lag, werd er door de clubs wel gewoon gevoetbald. Het was te gevaarlijk om landelijke duels te spelen en daarom zochten de clubs hun heil in regionale en lokale wedstrijdjes. Frankrijk werd opgedeeld in twee zones: Zone Sud en Zone Nord. Na de bevrijding werd er al weer snel afscheid genomen van de opdeling. Binnen no-time werd de landelijke competitie weer hervat. Het aantal teams dat in de Ligue 1 uitkomt is sinds een aantal jaar verlaagd naar achttien. Een van de weinige veranderingen is dat er nog maar twee teams direct degraderen. Op de dag van vandaag spelen de volgende clubs in de Ligue 1:

• RC Lens, Le Havre AC, Stade Brest 29, LOSC Lille, Olympique Lyon, Olympique Marseille, Toulouse, AS Monaco, Montpellier, FC Nantes, OGC Nice, Paris Saint-Germain, Stade de Reims, Stade Rennes, RC Strasbourg, Angers, Auxerre en Saint-Etienne.

De Franse competitie is de afgelopen jaren redelijk eentonig door de hegemonie van Paris Saint-Germain. In de afgelopen vier seizoenen ging de titel drie keer naar de Parijzenaren. Enkel het verrassende LOSC Lille kon er een jaar tussen komen. Inmiddels is PSG de recordkampioen van de Ligue 1. Saint-Étienne staat momenteel tweede met tien landstitels. Tijdens de jaren '60 en '70 was de club uit midden-Frankrijk uiterst succesvol met acht landstitels in 12 seizoenen. Daarna brak het elan van Olympique Marseille, Bordeaux en AS Monaco aan. Ook FC Nantes, Olympique Lyonnais en Stade Reims werden meermaals kampioen van Frankrijk.

• 2015/2016 - Paris Saint-Germain
• 2016/2017 - AS Monaco
• 2017/2018 - Paris Saint-Germain
• 2018/2019 - Paris Saint-Germain
• 2019/2020 - Paris Saint-Germain
• 2020/2021 - LOSC Lille
  
• 2021/2022 - Paris Saint-Germain
• 2022/2023 - Paris Saint-Germain
• 2023/2024 - Paris Saint-Germain (foto: Victor Velter / Shutterstock.com)
2024/2025 - Paris Saint-Germain

De status van voetbalstadions heeft sinds het Europees Kampioenschap van 2016 een behoorlijke boost gehad in Frankrijk. Voorheen waren de stadion redelijk verouderd en vervallen. Inmiddels zijn er veel nieuwe en gerenoveerde stadions te zien in de Franse Ligue 1. Neem als voorbeeld het Stade Vélodrome van Olympique Marseille. Voor de verbouwing in 2014 had het stadion al een bijzonder aanzicht, maar na de renovatie voor het EK 2016 is het een van de mooiste sportarena's van Europa geworden.

Het kleinste stadion van Frankrijk staat op naam van Stade Brest. Het Stade Francis-Le Blé biedt plek aan zo'n 15.220 toeschouwers en is vrij uniek in zijn aanzien. Ook de stadions van FC Lorient, AJ Auxerre en Monaco komen niet boven de 25.000 plaatsen uit. Desalniettemin zijn het prachtige stadions om te zien.

Stadions in de Ligue 1:

67.394 - Orange Vélodrome - Olympique Marseille
59.186 - Groupama Stadium - Olympique Lyonnais
50.186 - Stade Pierre-Mauroy - LOSC Lille
48.583 - Parc des Princes - Paris Saint-Germain
38.223 - Stade Bollaert-Delelis - RC Lens
36.178 - Allianz Riviera - OGC Nice
35.322 - Stade de la Beaujoire - FC Nantes
33.150 - Stadium Municipal - Toulouse
32.000 - Stade de la Meinau - RC Strasbourg
29.778 - Roazhon Park - Stade Rennes
28.786 - Stade Saint-Symphorien - FC Metz
25.178 - Stade Océane - Le Havre AC
19.904 - Stade Jean Bouin - Paris FC
19.350 - Stade Raymond Kopa - SCO Angers
18.541 - Stade de l'Abbé-Deschamps - AJ Auxerre
18.523 - Stade Louis-II - AS Monaco
16.787 - Stade du Moustoir - FC Lorient
15.220 - Stade Francis-Le Blé - Stade Brest

Frankrijk is een enorm land en de clubs hebben over het algemeen allemaal een eigen achterland. Enkele steden liggen echter wat dichterbij elkaar en dat zorgt tijdens wedstrijden zo nu en dan toch voor wrijving. Ook kent Frankrijk een heetgebakerde klassieker. Hieronder zie je de meest spraakmakende duels op een rijtje:

• Le Classique: Paris Saint-Germain - Olympique Marseille
• Derby du Rhône: Olympique Lyon - AS Saint-Étienne
• Derby du Nord: RC Lens - Lille OSC
  
• Derby du Garonne: Girodins de Bordeaux - Toulouse FC
• Derby de la Côte d'Azur: AS Monaco - OGC Nice
• Derby de l'Est: FC Metz - AS Nancy
• Derby du Breton: FC Nantes - Stade Rennes
• Derby de l'Hérault: Montpellier - Nîmes Olympique